Wat is een eetstoornis?

Een eetstoornis is een complexe mentale aandoening. Het is geen ‘ fase’ in het leven en ook geen keuze! Vaak heb je het eerst niet door als ouder of dichte betrokkene en kan de eetstoornis langzaam in het lichaam en hoofd van de persoon sluipen.

De eetstoornis kan aanzienlijke schade aanrichten maar herstel is mogelijk laat dit heel duidelijk zijn.

De eetstoornis is een overlevingsmechanisme een houvast zij hebben de volledige controle over hun voeding omdat ze geen raad weten hoe ze met die bepaalde diepe gevoelens en emoties moeten omgaan. Bepaalde behoeftes werden niet ingevuld. Negatieve levenservaringen kunnen een grote rol spelen in het ontstaan van een eetstoornis dit kan een groot traumatische ervaring zijn maar kan ook een kleine traumatische ervaring zijn, trauma is heel erg persoonlijk, groot of klein is vaak wat de buitenwereld er van maakt.

Trauma leidt tot een overmeesterende gevoel van angst en stress. Het doel van de eetstoornis is om dit gevoel op termijn te onderdrukken door obsessief met het eten bezig te zijn. Ze hebben een complexe en schadelijke relatie met voedsel en eten.

Eetstoornissen gaan niet over voedsel

• Een eetstoornis is een combinatie van sociale, genetische en psychologische factoren die hieraan kunnen bijdragen.
• Een eetstoornis gaat altijd gepaard met onderliggende issues.
• Eten is vaak een indicator van hoe we in het leven staan als persoon.
• Ze zijn vaak getroffen door familiale patronen in hun leven.
• Het eetgestoorde gedrag is meer een indicator dat er onderliggend iets niet juist is
• Ze zijn vaak niet meer verbonden met hun innerlijke ik en hun lichaam.

Dagboek | Hoe Lang Duurt Een Eetstoornis | Stephanie Kerkove

Lees ook in mijn dagboek: Hoe lang duurt een eetstoornis?

Wat weten we?

  • Een eetstoornis kan je erg moeilijk alleen overwinnen, hulp is noodzakelijk!
  • Een eetstoornis is een coping strategie d.w.z. ze hebben een bepaalde manier gevonden om met hun stressvolle situaties om te gaan om het effectieve probleem te omzeilen. Het is dan ook van groot belang om een andere strategie uit te werken die wel voor hun werkt.
  • Een eetstoornis is heel persoonlijk en het is belangrijk om dit te achterhalen om het dan ook op maat van de persoon aan te pakken.
  • Eetstoornissen gaan niet discrimineren en wordt waargenomen in alle soorten en alle lagen van de bevolking, houdt geen rekening met lichaamsgewichten en geslachten.
  • Een eetstoornis komt meestal voor in de adolescentie of in de jong volwassenheid maar ook daar is het niet beperkt tot die levensfasen. Ze ontwikkelen zich vaak maar niet altijd in of rond de puberteit.
  • Sinds de coronaperiode zien ze in de Belgische ziekenhuizen steeds meer jongere meisjes aankloppen met een eetstoornis.
  • Uit onderzoek blijkt dat meer vrouwen dan mannen een eetstoornis ontwikkelen.
  • Eetstoornissen kunnen levensbedreigend zijn en hebben het hoogste sterftecijfer van alle psychische aandoeningen.
  • Uit studies blijkt dat er bij de meeste eetstoornissen geen ondergewicht is.
    De personen met een eetstoornis presteren en functioneren vaak heel goed in hun ziekte.

Hoe kom je erachter of je geliefde een eetstoornis heeft als dichte betrokkene?

Afhankelijk van de soort eetstoornis kan men een normaal eetregime onderscheiden van een eetstoornis.

  • Het ontkennen dat men op dieet is, iemand die op dieet is praat er een hele tijd over.
  • Losse kledij gaan dragen om het gewichtsverlies te verdoezelen.
  • Langzaam gaan eten in kleine hapjes, spelen met het eten. Meer voedsel naast en op de grond.
  • Op andere momenten willen eten.
  • Zich direct afzonderen na het eten.
  • Sociaal geïsoleerd geraken, moeilijk om nog met vrienden of familie samen gaan eten, niet meer naar feestjes gaan. Op voorhand onderhandelen wat ze wel en niet willen eten op een feestje.
  • Ze vertonen een rigide gedrag, schoonmaken, opruimen, organiseren,…
  • Heel veel interesse in het koken voor anderen.
  • Veel voeding accounts volgen op sociaal media.
  • Excuses zoeken dat ze al gegeten hebben.
  • Ontkennen dat ze honger hebben of ergens trek in hebben.
  • Depressief geraken.
  • Vaker sporten, zijn heel streng voor zichzelf, rigide en slopend.
  • Dwangmatige nieuwe routines inschakelen.
  • Snel geïrriteerd geraken als men ze aanspreekt over hun eet en sportgedrag.
  • Ze eten nog enkel bepaalde voedingsmiddelen, qua merk, soort….

Welke waarnemingen had ik als dicht betrokkene nodig om te zien of er sprake was van een eetstoornis?

Als eerste merkten we de snelheid op waarmee ons kind afviel. Hierdoor maakte ik me zorgen en ik plande een afspraak bij de huisarts. Alles was fysiek in orde voor de huisarts, maar zei ons wel dat ze terug op gewicht moest komen. Na een goeie maand was ik nog steeds ongerust want er kwam geen gram bij en we gingen weer naar de huisarts om een bloedonderzoek te laten doen, maar alles was oké met het onderzoek. We deden ons best, maar er kwam geen gram bij. Ondertussen had ik al enkele artikels op het internet opgezocht rond Anorexia Nervosa. Ik zag precies nog niet helemaal, want mijn dochter at nog in ons bijzijn….Tot ze op een dag na school heel overstuur en in paniek naar mij toe kwam omdat ze 2 mini candybars had gegeten die ze van vrienden had gekregen. Dan wist ik, dit kan echt niet dat je zo overstuur bent van 2 mini candybars te eten…. Dit was onze druppel die we nodig hadden om te begrijpen dat er meer aan de hand was. We hadden andere hulp nodig, dit konden we niet alleen aan. Ze ging akkoord om haar probleem aan te pakken. Met de nodige moed kon haar proces naar herstel starten. We gingen op zoek naar de juiste hulpverleners.

Iedereen heeft hier zijn eigen verhaal in. Vaak kan iemand het zo hard verbergen dat het niet evident is om te merken dat er een eetstoornis is ontwikkeld.

Stephanie Kerkove

bron : Samen de eetstoornis aanpakken.

Maak een afspraak

Maak een afspraak

Voor een coaching traject op maat of een korte kennismaking

intensU | Eetstoornis Coaching | Stephanie Kerkove

De keuze voor begeleiding door middel van een individueel of gezinstraject is de keuze voor genezing.

Ik geloof in 100% herstel van jullie geliefde mits we samen de juiste aanpak weten te vinden.

Een aanpak op maat van éénieder.